حدود چهار قرن پیش یعنی در قرن شانزدهم ، تحولی در علم و منطق پیدا شد و دو نفر از فیلسوفان بزرگ که یکی انگلسی ( بیکن ) و دیگری فرانسوی ( دکارت ) است ، پیشرو علم جدید خوانده شدند.بالخصوص بیکن نظری در باب علم دارد که این همه نظریات گذشته را دگرگون کرد. این نظرکه منشأ ترقی علوم و تسلط زیاد و فوق العاده ا

بدون تردید، خلقت انسان بر دو اصل یعنی شناخت (عبادت) و ابتلاء ابتناء یافته است و برای به انجام رسیدن کاروان این دو زنده می باشد و برای رسیدن به نتیجه آن میمیرد و باز زنده می شود: [و ما خلقت الانس والجن الا لیعبدون..تبارک الذی بیده الملک الذی خلق الموت والحیات لیبلوکم ایکم احسن عملا...لیمیز الخبیث من